X
تبلیغات
رایتل

مقاله های علمی و تخصصی
 
مقاله دانشجویی ، شبکه های کامپیوتری ، شناسایی و حذف ویروس ، امنیت شبکه و سیستم عامل

همانطور که میدانیم،Switch لایه سوم،قابلیت روتینگ دارد.با اینحال باید بدانیم تمامی پورت های این سوییچ،By default لایه دویی میباشد :

با دستور Switch#No Switchport یک پورت لایه دویی را به پورت لایه سه تبدیل میکنیم

سوییچ لایه سه،صرفا برای InterVlan Routing   *میباشد

مزایای Layer 3 Switch :

اولین مزیت این است که میتوانیم بین دو سوییچ از پروتکل های Aggrigation استفاده کنیم.به این معنی که میتوانیم چندین لینک فیزیکی را در قالب یک لینک فیزیکی نمایش دهیم.باعث میشود دیگر مشکل پهنای باند و Bottle neck نداشته باشیم

(به جای یک 100M ،پنج 100M میذاریم،با 500M کار میکنیم)

بین روتر و سوییچ نمیتوانیم از پروتکل Aggrigation استفاده کنیم

***کاربردهای InterVlan Routing :

1. سوییچ لایه دو : برای اینکه به یک InterVlan بتوانیم Ip بدهیم و بتوانیم به Interface  مروبطه وصل شویم و در نهایت سوییچ را مدیریت کنیم

2.سوییچ لایه سه : ***برای Routing بین VLAN ها***


تفاوت Router & Layer 3 Switch :

Switch های لایه سه همان Router هایی هستند که تمامی Interface های آن از یک Type میباشد

Router ها چون در شبکه های مختلف کار میکنند،Interface های آن نیز فرق میکنند

VLAN ها با Device لایه سه به دو طریق با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند :

1.  Router--->SubInterface

2. Layer 3 Switch

یاداوری :

تکنولوژی لایه دویی مبتنی بر Broadcast میباشد.یعنی وقتی در شبکه Switching تعداد 2کامپیوتر میخواهند همدیگر را ببینند،از ARP (تبدیل IP به MAC)استفاده میکنند.

که البته ARP با Broadcast صورت میگیرد

Broadcast از دیوایس لایه سه(روتر)عبور نمیکند.بنابراین وقتی Broadcast را با Router جدا می کنیم،ارتباط ما لایه سه است.

هر VLAN یک شبکه مجزاست برای ارتباط VLAN ها با یکدیگر به Routing نیاز داریم. به این پروسه Inter-VLAN Routing میگوییم. کار Routing میتواند توسط یک روتر یا یک سوییچ لایه سه صورت گیرد.

برای سوییچ لایه 3 این کار ساده است کافیست همه سوییچ ها بصورت مستقیم و غیرمستقیم VLAN هایشان را به آن ترانک کنیم یعنی سوییچ لایه 3 ما از همه VLAN ها مطلع و در ارتباط باشد و در هر VLAN یک IP Address داشته باشد. IP مربوط سوییچ بعنوان Default Gateway برای هر VLAN برگزیده میشود و کامپیوتر های هر VLAN از آن برای دسترسی به VLAN دیگر استفاده میکنند.

برای اینکه روتر کار Routing بین VLAN ها را انجام دهد باید به VLAN ها ترانک شود یا اینکه یک Interface در هر VLAN داشته باشد. اگر 10 VLAN داشته باشیم باید 10 Interface روتر را به 10 پورت سوییچ وصل کنیم که عاقلانه نیست برای همین از Tagging های 802.1q یا ISL که در بخش ترانک مرور کردیم استفاده میکنیم.

قبلا بین دو سوییچ ترانک را تجربه کردیم حال بین سوییچ و روتر ترانک برقرار کرده و درون روتر Sub-interface میسازیم. روتر از طریق یک Interface فیزیکی به سوییچ وصل میشود اما داخل آن Interface تعدادی Interface مجازی که هر یک مختص به یک VLAN هستند ایجاد شده و به هر یک IP میدهیم تا نقش Gateway را در VLAN خود ایفا کنند.

پورت سوییچ را به حالت ترانک تنظیم کرده و در صورتیکه سوییچ (بسته به مدل آن) هر دو encapsulation را پشتیبانی کند یکی را انتخاب میکنیم ضمنا در سمت روتر باید این encapsulation ساپورت شود.

Switch(config-if)# switchport mode trunk

Switch(config-if)# switchport trunk encapsulation dot1q

سپس پورت روتر را به پورت ترانک سوییچ زده و Interface روتر را از حالت shutdown خارج کرده و روی Interface به ازای هر VLAN یک sub-interface میسازیم. در مثال زیر یک sub-interface برای VLAN 20 با شماره 20 ساخته ایم:

Router(config)# interface fastethernet 0/0

Router(config-if)# no shutdown

Router(config-if)# interface fastethernet 0/0.20

Router(config-if)# encapsulation dot1q 20

باید توجه داشت که پورت های 10 مگابیت Ethernet قابلیت ترانک شدن را ندارند (مثل روترهای قدیمی 2500) همچنین برخی از IOS ها مزیت encapsulation را نداشته و نیاز به upgrade سیستم عامل روتر خواهید داشت.

سوییچ های سری 3550، 3560 و 3750 به بالا امکان کار در لایه 3 را دارند و سری 1900، 2950 و 2960 در لایه دو عمل میکنند پس برای Routing به یک روتر در کنار آن نیاز دارید
منبع:cisco1.blogfa                  


نوشته شده در تاریخ دوشنبه 12 اسفند 1392 توسط قاسم عرفانی فر
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک  

  • paper | قدس | قیمت ارز بازار آزاد